Oj mij myłyj zaboliw [3]

Oj mij myłyj zaboliw,
Kysełyku zachotiw.
A ja, mołoda, ne linywa buła
Ta j pobihła po sełu
Dobuwaty kyselju.
Ne dobuła kyselju,
A dobuła wiwsa.
Zabrała toj owes
U zapasku uwes.
Prynesła toj owes
Dodomu uwes
I zsypała toj owes
Na chołodnij peczi.
Oj soch toj owes
Ciłyj misjac uwes.
– Postij, myłyj, ne wmyraj,
Kysełyku dożydaj.
Ta j pobihła po sełu
Dobuwaty żorna.
Ne dobuła kam’janych,
Ta dobuła łub’janych.
Zibrała toj owes
Iz peczi uwes;
Pomołoła toj owes
Na mukycju uwes.
Uczynyła toj kysil
Na szistnadcjat nedil.
Uczynyła kysil
U bezodnij diżi,
Oj rano-raneseńko,
U bezodnij diżi.
Uże kysil kysne,
A z myłoho j duch tysne.
Oj kys toj kysil
Ciłych dwadcjat nedil.
Czerez dwadcjat nedil
Pora cidyt kysil.
Pobihła po sełu
Dobuwaty syta,
Ne dobuła syta,
A dobuła borony.
Procidyła toj kysil
Kriz czotyry palci,
Kriz czotyry palci
Na boronu wranci.
– Postij, myłyj, ne wmyraj,
Kysełyku dożydaj.
Łeżyt myłyj na peczi,
Nema w ńoho j reczi.
Uże kysil kłekotyt,
A z myłoho j duch łetyt.
Poky kysil zakypiw,
Ta wże j myłyj odubiw.
– Czołowicze Marku,
Czom ty ne wmer zranku?
Ja b nadiła tobi
Soroczeczku-dranku.
Teper tebe bis poper,
Szczo ty w dobrij pomer.
Jakby buła znała,
Buła b że ja znjała.
I wmer – ne tużyła,
I na ławu położyła.
I ne budu ja tużyty,
Nechaj staryj łeżyt.
Nożem zuby roznjała
I kysełyku dała:
– Jiż, myłyj, najidajs
Ta j na toj swit odprawljajs.
Na harbuz prodzwonyła
Ta j do jamy prowodyła.
Koło jamy ja stojała –
Na czotyroch ja morhała,
A od jamy ja jszła –
Ta szcze j p’jatoho znajszła.
Morkow’ju proswityła,
A strjukamy prokadyła,
Redkoju pomynała,
Bo take ja j żyttja mała.
– Jacku mij, Jacku,
Jacku mij wirnyj,
Oj jak ljubyw ty kysil
Tjażko bez miry,
A kysilju ne diżdaw –
Bohu duszu widdaw.
Jackowi wiczna pam’jat
A na mnohiji lita.